است را در ميان انسانها برانگيخت . زنى كه علم نبوّت و رسالت را از پدر خود به ارث برد ، و هم او بود كه تا آخرين قطرهء خون از اين ميراث با ارزش و جاودانه شجاعانه دفاع كرد . اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد ايشان واژه « امّ ابيها » « 1 » را به كار مىبرند بيهوده و عبث و يا از عاطفهء پدرانه نيست ، زيرا آن‌حضرت از بيهوده‌گوى منزّه است همچنانكه خداوند در قرآن مىفرمايد : ( مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى * وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى * عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى ) « 2 » . « صاحب شما ( محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله ) هيچگاه در ضلالت و گمراهى نبوده است * و هرگز به هواى نفس خود سخن نمىگويد * سخن او چيزى جز وحى الهى نيست * كه آن را جبرئيل همان فرشتهء بسيار توانا به او آموخته است . » و موضوع پيشين و اين سخن كه تمام مسلمانان بر آن اجماع دارند و در بحارالانوار هم ذكر شده كه پيامبر فرمود : « حسن و حسين دو امامند چه قيام كنند و چه بنشينند . » « 3 » بيهوده بر زبان مبارك ايشان جارى نشده است ، بلكه تأكيدى است براى امتداد و بقاء رسالت در فاطمه و على و ذرّيّهء پاك حسين عليهم السلام . اين احاديث و احاديثى ديگر نشان دهندهء اين نكته است كه اگر تلاش و كوششهاى طاقت فرساى حضرت زهرا عليها السلام و ايراد آن خطبهء

--> ( 1 ) - « فاطمة الزهراء بهجة قلب المصطفى » ، المناقب ، ج 3 ، ص 357 . ( 2 ) - سورهء نجم ، آيات 2 - 5 . ( 3 ) - « بحارالانوار » ، محمّدباقر مجلسى ، ج 43 ، ص 291 .